مقایسه آسانسور در سازه های بتنی و فلزی
وقتی درباره نصب آسانسور صحبت میکنیم، خیلیها مستقیم میروند سراغ برند موتور یا ظرفیت کابین؛ اما در عمل، اولین و مهمترین عامل، نوع سازه ساختمان است. سازه بتنی و سازه فلزی از نظر رفتار باربری، اتصال قطعات، زمان اجرا و حتی نوع خرابیها، تفاوتهای بنیادین دارند که مستقیماً روی طراحی و اجرای آسانسور اثر میگذارد.در سازه بتنی، ما با دیوارها و ستونهایی سروکار داریم که بهصورت یکپارچه بتنریزی شدهاند. این یکپارچگی باعث میشود چاه آسانسور ذاتاً صلبتر و کمارتعاشتر باشد، اما در عوض هرگونه تغییر یا اصلاح بعدی (مثل جابهجایی ریل یا اصلاح تراز) هزینهبر و زمانبر است. تجربه شخصی من نشان میدهد در پروژههای بتنی، اشتباه در فاز طراحی تقریباً غیرقابل جبران است.سازه فلزی متکی بر تیر و ستونهای فولادی و اتصالات پیچ و جوش است. این یعنی انعطاف اجرایی بالا، سرعت ساخت بیشتر و امکان اصلاحات حین نصب آسانسور. اما همین انعطاف اگر مهندسیشده نباشد، میتواند منجر به لرزش، صدای اضافی و حتی افزایش خرابی قطعات آسانسور در بلندمدت شود.در ادامه این مقاله بیشتر در مورد مقایسه آسانسور در سازه های بتنی و فلزی گفتگو خواهیم کرد.
جدول خلاصه مقاله
| موضوع مقایسه | سازه بتنی | سازه فلزی |
|---|---|---|
| پایداری چاه آسانسور | بسیار بالا | وابسته به شاسیکشی |
| لرزش و صدا | کمتر | بیشتر در اجرای ضعیف |
| سرعت اجرای سازه | متوسط | سریع |
| اصلاح ابعاد چاه | بسیار دشوار | تا حدی امکانپذیر |
| هزینه نصب آسانسور | متوسط | سریعتر اما وابسته به شاسیکشی |
| هزینه نگهداری بلندمدت | کمتر | بیشتر |
| مناسب برای | ساختمانهای مسکونی و بلند | پروژههای اداری و سریعالاجرا |
| حساسیت به کیفیت اجرا | متوسط | بسیار بالا |
آیا نوع سازه در انتخاب آسانسور اهمیت دارد؟
پاسخ کوتاه و صریح: بله، و خیلی بیشتر از چیزی که معمولاً تصور میشود. نوع سازه نهتنها روی نحوه اجرای چاه آسانسور اثر دارد، بلکه در انتخاب سیستم تعلیق، نوع ریل، براکتها، ضربهگیرها و حتی سرعت مجاز آسانسور نقش تعیینکننده ایفا میکند.
در ساختمانهای با سازه بتنی، به دلیل صلبیت بالاتر چاه، معمولاً میتوان با اطمینان بیشتری از آسانسورهای کششی با سرعت متوسط تا بالا استفاده کرد. تراز ماندن دیوارهای چاه در طول زمان کمک میکند ریلها دیرتر از تنظیم خارج شوند و استهلاک کاهش یابد.
اما در سازههای فلزی، مخصوصاً اگر مهاربندی یا دیوار برشی مناسب نداشته باشند، انتخاب آسانسور باید محافظهکارانهتر باشد. در اینجا:
- کیفیت اجرای شاسیکشی
- نوع اتصال براکتها
- و حتی وزن کابین می تواند تفاوت بین یک آسانسور کمدردسر و یک پروژه پر از سرویس و خرابی باشد.
انتخاب سیستم آسانسور مناسب برای سازه بتنی و فلزی
نوع سازه ساختمان فقط روی اجرای چاه آسانسور اثر نمیگذارد؛ بلکه در انتخاب نوع سیستم آسانسور هم نقش مهمی دارد. اگر سیستم آسانسور متناسب با رفتار سازه انتخاب نشود، حتی بهترین تجهیزات هم عملکرد مطلوبی نخواهند داشت.
در سازههای بتنی بهدلیل صلبیت بیشتر چاه آسانسور، معمولاً محدودیت کمتری برای انتخاب سیستم وجود دارد و میتوان از آسانسورهای کششی با سرعت متوسط یا بالا استفاده کرد. پایداری دیوارههای بتنی کمک میکند ریلها در طول زمان تراز باقی بمانند و استهلاک قطعات کاهش پیدا کند.
در مقابل، در سازههای فلزی انتخاب سیستم آسانسور باید با دقت بیشتری انجام شود؛ زیرا انتقال ارتعاش سازه میتواند روی حرکت کابین اثر بگذارد.
راهنمای ساده انتخاب سیستم آسانسور:
-
سازه بتنی مسکونی: آسانسور کششی
-
سازه بتنی پرتردد: کششی گیرلس
-
سازه فلزی سبک: آسانسور هیدرولیک یا سرعت پایین
-
سازه فلزی تجاری: کششی با شاسیکشی مستقل
-
پروژه بدون موتورخانه: MRL با طراحی مهندسی
در عمل، انتخاب درست سیستم آسانسور باعث میشود:
-
لرزش کابین کاهش پیدا کند
-
استهلاک ریل و کفشک کمتر شود
-
هزینه سرویس در بلندمدت کاهش یابد
به همین دلیل در پروژههای حرفهای، نوع آسانسور همزمان با طراحی سازه مشخص میشود، نه بعد از اجرای ساختمان.
نصب آسانسور در سازه بتنی؛ مزایا و محدودیتها
نصب آسانسور در سازه بتنی از نگاه اجرایی، شبیه راه رفتن روی زمین سفت است؛ اگر از قبل درست طراحی شده باشد، نتیجه بسیار پایدار و کممشکل خواهد بود. چاه آسانسور بتنی معمولاً دیوارههایی کاملاً قائم و ضخیم دارد که بهترین بستر برای نصب ریلها و دربها محسوب میشود.
مزایای اصلی نصب آسانسور در سازه بتنی:
- لرزش کمتر کابین بهدلیل صلبیت دیوارههای چاه
- کاهش صدای عملکرد آسانسور مخصوصاً در طبقات مسکونی
- پایداری بلندمدت ریلها و کاهش نیاز به رگلاژ مکرر
- عملکرد بهتر در آسانسورهای با ظرفیت بالا
اما محدودیتها را نباید نادیده گرفت:
- هرگونه اشتباه در محل داکت یا ابعاد چاه، اصلاح بسیار پرهزینهای دارد
- سوراخکاری و کاشت بولت در بتن زمانبر است
- عبور تأسیسات اضافی در مجاورت چاه آسانسور میتواند دردسرساز شود
در پروژههایی که خودم اجرا کردهام، بیشترین مشکل سازه بتنی زمانی رخ داده که هماهنگی بین سازنده، مهندس عمران و نصاب آسانسور از ابتدا وجود نداشته.
نصب آسانسور در سازه فلزی؛ سرعت بالا ولی…
اولین چیزی که در سازه فلزی جلب توجه میکند سرعت اجرای بالاست. از دید سازنده و حتی کارفرما، این یک مزیت بزرگ محسوب میشود؛ اما از دید نصاب آسانسور، ماجرا کمی پیچیدهتر است. سازه فلزی اگرچه سریع ساخته میشود، اما اگر جزئیات آن دقیق نباشد، آسانسور اولین سیستمی است که ضعفها را نشان میدهد.
در سازه فلزی، چاه آسانسور معمولاً با دیوارهای سبک، والپست یا حتی شاسیکشی مستقل شکل میگیرد. این یعنی:
- وابستگی شدید کیفیت نصب آسانسور به دقت جوشکاری و اتصالات
- حساسیت بالا به تراز نبودن ستونها
- انتقال ارتعاش سازه به کابین
مزایای نصب آسانسور در سازه فلزی:
- امکان اصلاح سریع ابعاد چاه در حین اجرا
- سهولت در نصب براکتها و ریلها
- کاهش زمان خواب پروژه
- مناسب برای پروژههای تجاری و اداری با زمانبندی فشرده
اما واقعیتهای چالشبرانگیز:
- اگر مهاربندی مناسب نباشد، لرزش کابین کاملاً محسوس است
- صدای سازه فلزی میتواند به کابین منتقل شود
- اجرای ضعیف شاسیکشی : افزایش خرابی دربها و ریلها
من بارها دیدهام که آسانسوری با بهترین برند تجهیزات، فقط به خاطر سازه فلزی ضعیف اجراشده، بعد از یک سال تبدیل به پروژهای پرهزینه برای نگهداری شده است.
مقاومت لرزهای آسانسور در هر نوع سازه
زلزله جایی است که تفاوت سازه بتنی و فلزی برای آسانسور بهصورت واقعی و نه تئوری مشخص میشود. آسانسور مستقیماً عضو باربر نیست، اما کاملاً وابسته به رفتار سازه در زمان زلزله است.
در سازه بتنی، جرم بیشتر باعث میشود:
- تغییر شکلها کمتر باشد
- چاه آسانسور شکل پایدارتری حفظ کند
- ریلها کمتر دچار پیچش و جابهجایی شوند
اگر ترکهای سازهای یا نشست اتفاق بیفتد، تعمیر آن بسیار دشوار خواهد بود.
در سازه فلزی:
- انعطافپذیری بیشتر به جذب انرژی زلزله کمک میکند
- اما همین انعطاف اگر کنترل نشود، باعث خروج ریل از شاقولی میشود
- احتمال گیرکردن کابین بعد از زلزله بالاتر است
از نگاه اجرایی:
- سازه بتنی : پایداری بیشتر، تعمیر سختتر
- سازه فلزی : آسیبپذیری بیشتر، تعمیر سریعتر
در پروژههای مناطق لرزهخیز، همیشه توصیه من این بوده که طراحی آسانسور همزمان با طراحی سازه انجام شود، نه بعد از آن.
چالشهای ایجاد چاه آسانسور در اسکلت فلزی
ایجاد چاه آسانسور در اسکلت فلزی اگر سادهسازی شود، معمولاً به مشکل ختم میشود. بزرگترین خطا این است که تصور شود چاه آسانسور فقط یک فضای خالی بین ستونهاست؛ درحالیکه در سازه فلزی، چاه آسانسور خودش یک سازه مستقل محسوب میشود.
چالشهای رایج که در اجرا دیدهام:
- عدم پیشبینی دقیق محل تیرها و بادبندها
- تداخل شاسی آسانسور با تأسیسات مکانیکی
- ضعف در اجرای والپست اطراف چاه
- جوشهای غیراستاندارد در محل اتصال براکتها
نکات اجرایی حیاتی:
- چاه آسانسور در سازه فلزی باید مهاربندی اختصاصی داشته باشد
- استفاده از شاسیکشی سنگین برای آسانسورهای پرتردد الزامی است
- دیوارهای سبک اطراف چاه باید عایق صدا و لرزش باشند
اگر بخواهم صادقانه بگویم، بیشترین تماسهای خدمات پس از نصب که داشتهام، مربوط به آسانسورهای اجراشده در سازههای فلزی بدون نظارت مهندسی کافی بوده است.
ابعاد استاندارد چاه آسانسور در سازه بتنی و فلزی
ابعاد چاه آسانسور یکی از مهمترین عوامل در نصب بدون مشکل آسانسور است. کوچکترین خطا در ابعاد چاه میتواند باعث افزایش هزینه اجرا یا محدود شدن انتخاب تجهیزات شود.
در سازه بتنی، بهدلیل اجرای قالببندی و بتنریزی، اصلاح ابعاد چاه بعد از اجرا بسیار دشوار است. به همین دلیل، ابعاد چاه باید از ابتدا دقیق و مطابق نقشه آسانسور در نظر گرفته شود.
در سازه فلزی، امکان اصلاح محدود وجود دارد، اما وابستگی به شاسیکشی باعث میشود هر تغییر ابعاد هزینهبر باشد.
نمونه ابعاد رایج چاه آسانسور مسکونی:
| ظرفیت | ابعاد تقریبی چاه |
|---|---|
| 4 نفره | 160×160 سانتیمتر |
| 6 نفره | 170×200 سانتیمتر |
| 8 نفره | 200×200 سانتیمتر |
نکات اجرایی مهم:
-
تلرانس منفی در ابعاد چاه قابل جبران نیست
-
در سازه فلزی فضای شاسیکشی باید لحاظ شود
-
دیوارههای چاه باید کاملاً شاقول اجرا شوند
-
محل دربها باید دقیق تراز باشد
در تجربه اجرایی، بیشترین تأخیر نصب آسانسور به اصلاح ابعاد چاه مربوط میشود، نه تجهیزات آسانسور.
هزینههای ساخت و نصب مقایسه آسانسور در سازه های بتنی و فلزی
وقتی کارفرما میپرسد «آسانسور در سازه بتنی ارزانتر درمیاد یا فلزی؟»
پاسخ حرفهای این است: هزینه فقط قیمت تجهیزات نیست؛ هزینه پنهان اجرا و نگهداری مهمتر است.
در تجربه اجرایی، هزینهها را باید در سه لایه دید:
آمادهسازی چاه
نصب تجهیزات
هزینههای اصلاح و نگهداری بعدی
جدول مقایسهای هزینهها (واقعی و اجرایی)
| آیتم هزینه | سازه بتنی | سازه فلزی |
| آمادهسازی چاه آسانسور | کمهزینهتر (اگر درست اجرا شده باشد) | پرهزینهتر (شاسیکشی، والپست) |
| زمان اجرای نصب | متوسط | سریعتر |
| هزینه براکت و ریل | کمتر | بیشتر |
| نیاز به شاسیکشی | معمولاً ندارد | الزامی |
| اصلاح خطاهای اجرایی | بسیار پرهزینه | نسبتاً کمهزینه |
| هزینه نگهداری سالانه | کمتر | بیشتر |
| احتمال هزینه پیشبینینشده | کم | زیاد |
جمعبندی مالی کوتاه:
- سازه بتنی : هزینه اولیه منطقی و نگهداری کم
- سازه فلزی : هزینه نصب سریعتر و هزینه پنهان بیشتر در آینده
من بارها دیدهام پروژهای که در ابتدا با سازه فلزی ارزانتر تمام شده، اما طی ۵ سال، هزینه سرویس و خرابیاش از کل صرفهجویی اولیه بیشتر شده است.
مقایسه هزینه چرخه عمر آسانسور در سازه بتنی و فلزی
برای مقایسه واقعی آسانسور در سازه بتنی و فلزی، نباید فقط هزینه نصب اولیه را در نظر گرفت. آنچه در عمل اهمیت بیشتری دارد، هزینه چرخه عمر آسانسور است؛ یعنی مجموع هزینه نصب، سرویس، تعمیرات و استهلاک در طول زمان.
در تجربه اجرایی، تفاوت هزینهها در بلندمدت بیشتر مشخص میشود.
مقایسه کلی چرخه عمر:
| عامل هزینه | سازه بتنی | سازه فلزی |
|---|---|---|
| هزینه نصب اولیه | متوسط | کمی کمتر |
| استهلاک قطعات | کمتر | بیشتر |
| سرویس دورهای | معمولی | بیشتر |
| خرابی قطعات | کمتر | بیشتر |
| هزینه ۱۰ ساله نگهداری | کمتر | بیشتر |
در سازه بتنی، پایداری چاه آسانسور باعث میشود:
-
ریلها دیرتر از تنظیم خارج شوند
-
دربها کمتر دچار مشکل شوند
-
حرکت کابین نرمتر باقی بماند
در سازه فلزی، اگر شاسیکشی و مهاربندی عالی اجرا نشود، هزینه نگهداری در طول زمان افزایش پیدا میکند.
به همین دلیل، نگاه بلندمدت به هزینه آسانسور معمولاً تصمیمگیری را تغییر میدهد.
کدامیک در بلندمدت خرابی بیشتری دارند؟
خرابی آسانسور بیشتر از آنکه به برند مربوط باشد، به نوع سازه و کیفیت اجرا برمیگردد.
در سازه بتنی، خرابیها معمولاً:
- دیرتر ظاهر میشوند
- بیشتر مکانیکی هستند تا سازهای
- با سرویس دورهای کنترل میشوند
در سازه فلزی، خرابیها اغلب:
- زودتر شروع میشوند
- با لرزش و صدا همراهاند
- ریشه سازهای دارند، نه تجهیزاتی
بیشترین خرابیهای گزارششده در سازه فلزی:
- خروج ریل از شاقولی
- خرابی زودهنگام کفشکها
- تنظیم مداوم دربها
- شکایت ساکنین از صدا و لرزش
سازه بتنی:
- ریلها پایدارتر میمانند
- دربها دیرتر از تنظیم خارج میشوند
- کابین حرکت نرمتری دارد
به زبان ساده:
سازه فلزی اگر عالی اجرا نشود، آسانسور را فرسوده میکند.
ملاحظات مهندسی برای نصب آسانسور در سازههای ترکیبی
سازه ترکیبی (بتنی،فلزی) امروز در بسیاری از پروژهها رایج است؛ اما برای آسانسور، این نوع سازه حساسترین حالت ممکن محسوب میشود.
چرا؟ چون:
- هر بخش رفتار لرزهای متفاوت دارد
- انتقال نیرو بین بتن و فولاد همیشه یکنواخت نیست
- کوچکترین اختلاف نشست، روی ریلها اثر میگذارد
ملاحظات مهندسی حیاتی که حتماً باید رعایت شود:
- محل چاه آسانسور ترجیحاً در بخش بتنی سازه باشد
- شاسیکشی مستقل از سازه اصلی طراحی شود
- اتصال ریلها با امکان جذب تغییر شکل اجرا شود
- تلرانس اجرایی در نظر گرفته شود، نه اجرای خشک و صفر و یکی
در پروژههای ترکیبی که شخصاً نظارت داشتهام، هر جا آسانسور بهعنوان یک سیستم مستقل دیده شده، نتیجه عالی بوده؛ و هر جا به آن به چشم یک آیتم جانبی نگاه شده، دردسر قطعی بوده است.
اشتباهات رایج در طراحی و اجرای آسانسور در سازههای بتنی و فلزی
بخش قابلتوجهی از مشکلات آسانسور نه به تجهیزات، بلکه به اشتباهات اجرایی در سازه مربوط است. بسیاری از این خطاها در مرحله طراحی اتفاق میافتند و بعداً اصلاح آنها بسیار پرهزینه میشود.
اشتباهات رایج در سازه بتنی:
-
در نظر نگرفتن ابعاد واقعی چاه در نقشه سازه
-
پیشبینی نکردن محل درب طبقات
-
عبور تأسیسات از کنار چاه آسانسور
-
عدم هماهنگی نقشه سازه و آسانسور
اشتباهات رایج در سازه فلزی:
-
حذف یا سبک اجرا کردن شاسیکشی
-
مهاربندی ناکافی چاه آسانسور
-
نصب ریل روی دیوارهای سبک
-
جوشکاری غیراستاندارد براکتها
نتیجه این خطاها معمولاً شامل موارد زیر است:
-
لرزش کابین
-
تنظیم مداوم دربها
-
خروج ریل از شاقولی
-
افزایش هزینه نگهداری
در پروژههای حرفهای، جلوگیری از این اشتباهات با یک جلسه هماهنگی بین مهندس سازه، شرکت آسانسور و سازنده انجام میشود.
بررسی پروژههای موفق آسانسور در سازههای بتنی و فلزی
برای قضاوت درست، هیچچیزی بهتر از تجربه پروژههای اجراشده نیست. من در این ۱۰ سال هم پروژه بتنی کمدردسر دیدهام، هم سازه فلزی بسیار موفق؛ تفاوت همیشه در «نحوه اجرا» بوده، نه صرفاً نوع اسکلت.
نمونه پروژه موفق در سازه بتنی
در یک ساختمان مسکونی ۷ طبقه با سازه بتنی:
- چاه آسانسور از ابتدا در نقشه سازه دیده شده بود
- ابعاد چاه دقیق و بدون تلرانس منفی اجرا شده بود
- ریلها مستقیم روی دیواره بتنی نصب شدند
نتیجه بعد از ۵ سال بهرهبرداری:
- بدون نیاز به رگلاژ اساسی
- کمترین شکایت ساکنین
- هزینه سرویس کاملاً نرمال
نمونه پروژه موفق در سازه فلزی
در یک مجتمع اداری با اسکلت فلزی:
- شاسیکشی سنگین و مستقل اجرا شد
- دیوارهای اطراف چاه با عایق صوتی تقویت شدند
- براکتها با طراحی مهندسی، نه سلیقهای
نتیجه:
- حرکت نرم کابین
- لرزش کنترلشده
- رضایت بهرهبردار با وجود سازه فلزی
نظر مهندسان عمران درباره انتخاب مناسب سازه برای آسانسور
بر اساس جلسات مشترک و تجربه همکاری با مهندسان عمران، یک اجماع نانوشته وجود دارد:
«آسانسور نباید بعداً به سازه تحمیل شود؛ باید همزمان با سازه طراحی شود.»
جمعبندی دیدگاه مهندسی:
- مهندسان عمران سازه بتنی را برای پایداری بلندمدت آسانسور مناسبتر میدانند
- در پروژههای فلزی، تأکید اصلی آنها روی مهاربندی، شاسیکشی و کنترل تغییر شکل است
- در سازههای ترکیبی، اغلب توصیه میشود چاه آسانسور در بخش بتنی جانمایی شود
توصیه مشترک مهندسان به کارفرما:
- اگر اولویت شما آرامش، دوام و هزینه نگهداری کم است → سازه بتنی
- اگر سرعت ساخت و انعطاف اجرایی مهمتر است → سازه فلزی با اجرای اصولی
از نگاه منِ مجری، وقتی نظر مهندس عمران و نصاب آسانسور همراستا باشد، پروژه تقریباً بدون تنش جلو میرود.
چکلیست طراحی چاه آسانسور قبل از اجرای سازه
قبل از اجرای سازه ساختمان، چند تصمیم کلیدی درباره آسانسور باید گرفته شود. این کار از اصلاحات پرهزینه در مراحل بعدی جلوگیری میکند و باعث نصب سریعتر و کمدردسرتر آسانسور میشود.
چکلیست هماهنگی سازه و آسانسور:
-
تعیین ظرفیت آسانسور
-
مشخص شدن ابعاد چاه آسانسور
-
جانمایی دقیق درب طبقات
-
تعیین محل موتورخانه یا سیستم روملس
-
پیشبینی فضای نصب ریلها
-
بررسی محل تیرها و بادبندها
-
جلوگیری از عبور تأسیسات از چاه
-
در نظر گرفتن فضای شاسیکشی در سازه فلزی
در پروژههایی که این چکلیست قبل از اجرای سازه انجام شده، نصب آسانسور معمولاً بدون اصلاحات جدی انجام شده است.
در مقابل، پروژههایی که آسانسور بعد از اجرای سازه در نظر گرفته شده، اغلب با تأخیر، هزینه اضافی و محدودیت در انتخاب تجهیزات مواجه شدهاند.
در عمل، طراحی آسانسور باید بخشی از طراحی سازه باشد، نه یک مرحله جداگانه بعد از آن.
سوالات متداول مقایسه آسانسور در سازه های بتنی و فلزی
آیا نوع سازه ساختمان واقعاً روی عملکرد آسانسور تأثیر دارد؟
بله، تأثیر مستقیم دارد. نوع سازه روی لرزش، صدای حرکت کابین، تراز ماندن ریلها و میزان خرابی دربها اثر میگذارد. سازه بتنی معمولاً عملکرد پایدارتر و آرامتری ایجاد میکند، درحالیکه سازه فلزی نیازمند اجرای دقیقتری است.
برای ساختمان مسکونی، سازه بتنی بهتر است یا فلزی؟
اگر اولویت آرامش ساکنین، خرابی کمتر و هزینه نگهداری پایینتر باشد، سازه بتنی انتخاب مطمئنتری است. سازه فلزی برای مسکونی هم قابل استفاده است، اما فقط در صورتی که شاسیکشی و مهاربندی چاه آسانسور اصولی انجام شود.
آیا در سازه فلزی حتماً باید شاسیکشی آسانسور انجام شود؟
در اکثر پروژهها بله. شاسیکشی در سازه فلزی:
- لرزش را کاهش میدهد
- فشار را از اسکلت اصلی جدا میکند
- عمر ریل و کفشک را افزایش میدهد
حذف شاسیکشی معمولاً مساوی است با افزایش خرابی و صدای آسانسور.
هزینه نصب آسانسور در کدام سازه کمتر است؟
در ظاهر، سازه فلزی ممکن است نصب سریعتر و کمی ارزانتر به نظر برسد؛
اما در عمل:
- سازه بتنی : هزینه نگهداری کمتر
- سازه فلزی : هزینه سرویس و تنظیم بیشتر
در بازه ۵ تا ۱۰ ساله، معمولاً سازه بتنی اقتصادیتر تمام میشود.
کدام سازه در برابر زلزله برای آسانسور ایمنتر است؟
هر دو سازه اگر اصولی طراحی شوند ایمن هستند، اما:
- سازه بتنی : تغییر شکل کمتر، پایداری بیشتر چاه
- سازه فلزی : انعطاف بیشتر، اما احتمال خارج شدن ریل از شاقولی
برای مناطق لرزهخیز، هماهنگی طراحی سازه و آسانسور بسیار حیاتی است.
آیا میتوان در سازههای ترکیبی آسانسور بدون مشکل نصب کرد؟
بله، اما به شرط رعایت ملاحظات مهندسی:
- جانمایی چاه ترجیحاً در بخش بتنی
- شاسیکشی مستقل
- اتصال انعطافپذیر ریلها
بیشترین خرابیها دقیقاً در پروژههای ترکیبیِ بدون طراحی هماهنگ دیده میشود.




